5 reasons why your science loves you

Quippe: habes enim a rhetoribus;

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Quod et posse fieri intellegimus et saepe etiam videmus, et perspicuum est nihil ad iucunde vivendum reperiri posse, quod coniunctione tali sit aptius. Ab his oratores, ab his imperatores ac rerum publicarum principes extiterunt. Equidem etiam Epicurum, in physicis quidem, Democriteum puto. Duo Reges: constructio interrete. Cuius ad naturam apta ratio vera illa et summa lex a philosophis dicitur. Idem iste, inquam, de voluptate quid sentit? Modo etiam paulum ad dexteram de via declinavi, ut ad Pericli sepulcrum accederem. Atque ut a corpore ordiar, videsne ut, si quae in membris prava aut debilitata aut inminuta sint, occultent homines? Qui cum praetor quaestionem inter sicarios exercuisset, ita aperte cepit pecunias ob rem iudicandam, ut anno proximo P. Quid ergo attinet dicere: Nihil haberem, quod reprehenderem, si finitas cupiditates haberent? Nam et complectitur verbis, quod vult, et dicit plane, quod intellegam; Quod non faceret, si in voluptate summum bonum poneret. Ex eorum enim scriptis et institutis cum omnis doctrina liberalis, omnis historia. Sed quae tandem ista ratio est?

• Restincta enim sitis stabilitatem voluptatis habet, inquit, illa autem voluptas ipsius restinctionis in motu est.
• Ergo hoc quidem apparet, nos ad agendum esse natos.
• Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi?

Si vero id etiam explanare velles apertiusque diceres nihil
eum fecisse nisi voluptatis causa, quo modo eum tandem
laturum fuisse existimas?

Ergo in iis adolescentibus bonam spem esse dicemus et magnam
indolem, quos suis commodis inservituros et quicquid ipsis
expediat facturos arbitrabimur?

Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. Ut aliquid scire se gaudeant? Quamquam ab iis philosophiam et omnes ingenuas disciplinas habemus; Pompeius in foedere Numantino infitiando fuit, nec vero omnia timente, sed primum qui animi conscientiam non curet, quam scilicet comprimere nihil est negotii. -, sed ut hoc iudicaremus, non esse in iis partem maximam positam beate aut secus vivendi. Eorum enim est haec querela, qui sibi cari sunt seseque diligunt. Ita relinquet duas, de quibus etiam atque etiam consideret. Cupit enim dícere nihil posse ad beatam vitam deesse sapienti.

Materiam vero rerum et copiam apud hos exilem, apud illos uberrimam reperiemus. Quod cum ita sit, perspicuum est omnis rectas res atque laudabilis eo referri, ut cum voluptate vivatur. At enim, qua in vita est aliquid mali, ea beata esse non potest. An nisi populari fama? Nam diligi et carum esse iucundum est propterea, quia tutiorem vitam et voluptatem pleniorem efficit. Occultum facinus esse potuerit, gaudebit; Quid enim possumus hoc agere divinius? Consequens enim est et post oritur, ut dixi. Et nunc quidem quod eam tuetur, ut de vite potissimum loquar, est id extrinsecus; Laboro autem non sine causa; Tu enim ista lenius, hic Stoicorum more nos vexat. Et tamen tantis vectigalibus ad liberalitatem utens etiam sine hac Pyladea amicitia multorum te benivolentia praeclare tuebere et munies.

Nihil sane.

Verum esto: verbum ipsum voluptatis non habet dignitatem, nec nos fortasse intellegimus.

Eam stabilem appellas.

Septem autem illi non suo, sed populorum suffragio omnium nominati sunt.

Si longus, levis;

Ergo, si semel tristior effectus est, hilara vita amissa est?

Hic ego: Etsi facit hic quidem, inquam, Piso, ut vides, ea, quae praecipis, tamen mihi grata hortatio tua est.

Verum hoc idem saepe faciamus.

Nemo enim est, qui aliter dixerit quin omnium naturarum simile esset id, ad quod omnia referrentur, quod est ultimum rerum appetendarum. Idemque diviserunt naturam hominis in animum et corpus. Sint modo partes vitae beatae. Minime id quidem, inquam, alienum, multumque ad ea, quae quaerimus, explicatio tua ista profecerit. Num quid tale Democritus? Satis est ad hoc responsum. Prave, nequiter, turpiter cenabat; Somnum denique nobis, nisi requietem corporibus et is medicinam quandam laboris afferret, contra naturam putaremus datum; Sed ne, dum huic obsequor, vobis molestus sim. Te enim iudicem aequum puto, modo quae dicat ille bene noris. Si sapiens, ne tum quidem miser, cum ab Oroete, praetore Darei, in crucem actus est.

1. Ex quo, id quod omnes expetunt, beate vivendi ratio inveniri et comparari potest.
2. Nam si +omnino nos+ neglegemus, in Aristonea vitia incidemus et peccata obliviscemurque quae virtuti ipsi principia dederimus;
3. Sic vester sapiens magno aliquo emolumento commotus cicuta, si opus erit, dimicabit.
4. Cuius ad naturam apta ratio vera illa et summa lex a philosophis dicitur.

Sed non alienum est, quo facilius vis verbi intellegatur, rationem huius verbi faciendi Zenonis exponere. Is enim, qui occultus et tectus dicitur, tantum abest ut se indicet, perficiet etiam ut dolere alterius improbe facto videatur. Dempta enim aeternitate nihilo beatior Iuppiter quam Epicurus; Quare attendo te studiose et, quaecumque rebus iis, de quibus hic sermo est, nomina inponis, memoriae mando; Quem Tiberina descensio festo illo die tanto gaudio affecit, quanto L. Si alia sentit, inquam, alia loquitur, numquam intellegam quid sentiat; Dolor ergo, id est summum malum, metuetur semper, etiamsi non aderit; In enumerandis autem corporis commodis si quis praetermissam a nobis voluptatem putabit, in aliud tempus ea quaestio differatur. Quis non odit sordidos, vanos, leves, futtiles? Quos qui tollunt et nihil posse percipi dicunt, ii remotis sensibus ne id ipsum quidem expedire possunt, quod disserunt. Quid, si non sensus modo ei sit datus, verum etiam animus hominis? Simul atque natum animal est, gaudet voluptate et eam appetit ut bonum, aspernatur dolorem ut malum.