10 reasons why your literature loves you
Primum in nostrane potestate est, quid meminerimus?
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Apparet statim, quae sint officia, quae actiones. Omnibus enim artibus volumus attributam esse eam, quae communis appellatur prudentia, quam omnes, qui cuique artificio praesunt, debent habere. Duo Reges: constructio interrete. Sunt enim prima elementa naturae, quibus auctis vírtutis quasi germen efficitur. Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? Sapiens autem semper beatus est et est aliquando in dolore; Si enim, ut mihi quidem videtur, non explet bona naturae voluptas, iure praetermissa est; Quis istud, quaeso, nesciebat?
Nec vero pietas adversus deos nec quanta iis gratia debeatur sine explicatione naturae intellegi potest. Si stante, hoc natura videlicet vult, salvam esse se, quod concedimus;
- At, si voluptas esset bonum, desideraret.
- De illis, cum volemus.
- Saepe ab Aristotele, a Theophrasto mirabiliter est laudata per se ipsa rerum scientia;
- Qua tu etiam inprudens utebare non numquam.
An id exploratum cuiquam potest esse, quo modo se hoc habiturum sit corpus, non dico ad annum, sed ad vesperum? Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti. Illa enim, quae prosunt aut quae nocent, aut bona sunt aut mala, quae sint paria necesse est.
Poterat autem inpune;
Scientiam pollicentur, quam non erat mirum sapientiae cupido patria esse cariorem. Aliter enim nosmet ipsos nosse non possumus. Illud urgueam, non intellegere eum quid sibi dicendum sit, cum dolorem summum malum esse dixerit. Sic exclusis sententiis reliquorum cum praeterea nulla esse possit, haec antiquorum valeat necesse est. Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? Non est igitur voluptas bonum. Addidisti ad extremum etiam indoctum fuisse. Huc et illuc, Torquate, vos versetis licet, nihil in hac praeclara epistula scriptum ab Epicuro congruens et conveniens decretis eius reperietis.
- Tenesne igitur, inquam, Hieronymus Rhodius quid dicat esse summum bonum, quo putet omnia referri oportere?
- Itaque et vivere vitem et mori dicimus arboremque et novellan et vetulam et vigere et senescere.
- At negat Epicurus-hoc enim vestrum lumen estquemquam, qui honeste non vivat, iucunde posse vivere.
- Quae cum dixisset paulumque institisset, Quid est?
Si alia sentit, inquam, alia loquitur, numquam intellegam quid sentiat; Utrum igitur percurri omnem Epicuri disciplinam placet an de una voluptate quaeri, de qua omne certamen est? Minime vero istorum quidem, inquit. Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas? Studet enim meus is audire Cicero quaenam sit istius veteris, quam commemoras, Academiae de finibus bonorum Peripateticorumque sententia. Si ista mala sunt, in quae potest incidere sapiens, sapientem esse non esse ad beate vivendum satis. Hoc loco tenere se Triarius non potuit.
- Ita prorsus, inquam;
- De hominibus dici non necesse est.
- At enim sequor utilitatem.
- Igitur neque stultorum quisquam beatus neque sapientium non beatus.
- Hunc vos beatum;
- Cum praesertim illa perdiscere ludus esset.
Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Quare attende, quaeso. Esse enim, nisi eris, non potes. At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Nam ante Aristippus, et ille melius. Minime vero probatur huic disciplinae, de qua loquor, aut iustitiam aut amicitiam propter utilitates adscisci aut probari. Hoc etsi multimodis reprehendi potest, tamen accipio, quod dant. Quod idem cum vestri faciant, non satis magnam tribuunt inventoribus gratiam. Et si in ipsa gubernatione neglegentia est navis eversa, maius est peccatum in auro quam in palea. Nam, ut paulo ante docui, augendae voluptatis finis est doloris omnis amotio. Nam si +omnino nos+ neglegemus, in Aristonea vitia incidemus et peccata obliviscemurque quae virtuti ipsi principia dederimus; Eaedem res maneant alio modo. Sequitur disserendi ratio cognitioque naturae;