Improving your history

Quid me istud rogas?

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Ac tamen hic mallet non dolere. An ea, quae per vinitorem antea consequebatur, per se ipsa curabit? Videsne quam sit magna dissensio? Si verbum sequimur, primum longius verbum praepositum quam bonum. Piso, familiaris noster, et alia multa et hoc loco Stoicos irridebat: Quid enim? Se omnia, quae secundum naturam sint, b o n a appellare, quae autem contra, m a l a. Duo Reges: constructio interrete. Mihi, inquam, qui te id ipsum rogavi?

Si longus, levis;

Non enim, si malum est dolor, carere eo malo satis est ad bene vivendum.

Scrupulum, inquam, abeunti;

Scaevola tribunus plebis ferret ad plebem vellentne de ea re quaeri.

In schola desinis.

Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum.

Equidem e Cn.

Sit hoc ultimum bonorum, quod nunc a me defenditur;

1. Maximas vero virtutes iacere omnis necesse est voluptate dominante.
2. Atque adhuc ea dixi, causa cur Zenoni non fuisset, quam ob rem a superiorum auctoritate discederet.
3. Paulum, cum regem Persem captum adduceret, eodem flumine invectio?
4. Quae cum magnifice primo dici viderentur, considerata minus probabantur.
5. Itaque e contrario moderati aequabilesque habitus, affectiones ususque corporis apti esse ad naturam videntur.

Et tamen tantis vectigalibus ad liberalitatem utens etiam sine hac Pyladea amicitia multorum te benivolentia praeclare tuebere et munies. An hoc usque quaque, aliter in vita? Re mihi non aeque satisfacit, et quidem locis pluribus. Etenim nec iustitia nec amicitia esse omnino poterunt, nisi ipsae per se expetuntur. Honestum igitur id intellegimus, quod tale est, ut detracta omni utilitate sine ullis praemiis fructibusve per se ipsum possit iure laudari. Tum Torquatus: Prorsus, inquit, assentior; Quid ergo hoc loco intellegit honestum? Itaque primos congressus copulationesque et consuetudinum instituendarum voluntates fieri propter voluptatem; Collige omnia, quae soletis: Praesidium amicorum. Hoc simile tandem est?

Attica pubes reliquique Graeci, qui hoc anapaesto citantur, hoc non dolere solum voluptatis nomine appellaret, illud Aristippeum contemneret, aut, si utrumque probaret, ut probat, coniungeret doloris vacuitatem cum voluptate et duobus ultimis uteretur.

Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur.

Ita cum ea volunt retinere, quae superiori sententiae conveniunt, in Aristonem incidunt; Ergo, si semel tristior effectus est, hilara vita amissa est? Qui est in parvis malis. Sunt autem, qui dicant foedus esse quoddam sapientium, ut ne minus amicos quam se ipsos diligant. Tum Lucius: Mihi vero ista valde probata sunt, quod item fratri puto. Respondent extrema primis, media utrisque, omnia omnibus. Videamus animi partes, quarum est conspectus illustrior; Isto modo ne improbos quidem, si essent boni viri. Vitae autem degendae ratio maxime quidem illis placuit quieta. Aliena dixit in physicis nec ea ipsa, quae tibi probarentur;

Ex quo intellegitur nec intemperantiam propter se esse fugiendam temperantiamque expetendam, non quia voluptates fugiat, sed quia maiores consequatur. Videmusne ut pueri ne verberibus quidem a contemplandis rebus perquirendisque deterreantur? Atqui haec patefactio quasi rerum opertarum, cum quid quidque sit aperitur, definitio est. Huic ego, si negaret quicquam interesse ad beate vivendum quali uteretur victu, concederem, laudarem etiam; In sapientem solum cadit, isque finis bonorum, ut ab ipsis Stoicis scriptum videmus, a Xenocrate atque ab Aristotele constitutus est. Haec quo modo conveniant, non sane intellego. Primum cur ista res digna odio est, nisi quod est turpis? Itaque illa non dico me expetere, sed legere, nec optare, sed sumere, contraria autem non fugere, sed quasi secernere. Quae in controversiam veniunt, de iis, si placet, disseramus. Certe non potest. Quae cum praeponunt, ut sit aliqua rerum selectio, naturam videntur sequi; Nunc haec primum fortasse audientis servire debemus.

Sed emolumenta communia esse dicuntur, recte autem facta et
peccata non habentur communia.

Legimus tamen Diogenem, Antipatrum, Mnesarchum, Panaetium,
multos alios in primisque familiarem nostrum Posidonium.

• Tum mihi Piso: Quid ergo?
• Istam voluptatem, inquit, Epicurus ignorat?
• Quae quo sunt excelsiores, eo dant clariora indicia naturae.
• Isto modo, ne si avia quidem eius nata non esset.
• Saepe ab Aristotele, a Theophrasto mirabiliter est laudata per se ipsa rerum scientia;
• Qui non moveatur et offensione turpitudinis et comprobatione honestatis?
• Nihil minus, contraque illa hereditate dives ob eamque rem laetus.

Quid censes in Latino fore?

Laboro autem non sine causa; Nam aliquando posse recte fieri dicunt nulla expectata nec quaesita voluptate. Suam denique cuique naturam esse ad vivendum ducem. Pauca mutat vel plura sane; Quantum Aristoxeni ingenium consumptum videmus in musicis? Quodcumque in mentem incideret, et quodcumque tamquam occurreret. Sed quae tandem ista ratio est? Illud urgueam, non intellegere eum quid sibi dicendum sit, cum dolorem summum malum esse dixerit. Qua tu etiam inprudens utebare non numquam. Laelius clamores sofòw ille so lebat Edere compellans gumias ex ordine nostros. Non igitur de improbo, sed de callido improbo quaerimus, qualis Q. Quaesita enim virtus est, non quae relinqueret naturam, sed quae tueretur.