Trip a enthusiasm: A how to guide
Nullus est igitur cuiusquam dies natalis.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Iis igitur est difficilius satis facere, qui se Latina scripta dicunt contemnere. Praetereo multos, in bis doctum hominem et suavem, Hieronymum, quem iam cur Peripateticum appellem nescio. Sic est igitur locutus: Quantus ornatus in Peripateticorum disciplina sit satis est a me, ut brevissime potuit, paulo ante dictum. Quis, quaeso, illum negat et bonum virum et comem et humanum fuisse? Et hunc idem dico, inquieta sed ad virtutes et ad vitia nihil interesse. Duo Reges: constructio interrete. Age, inquies, ista parva sunt. Nunc dicam de voluptate, nihil scilicet novi, ea tamen, quae te ipsum probaturum esse confidam. His similes sunt omnes, qui virtuti student levantur vitiis, levantur erroribus, nisi forte censes Ti. Paulum, cum regem Persem captum adduceret, eodem flumine invectio? Hoc positum in Phaedro a Platone probavit Epicurus sensitque in omni disputatione id fieri oportere. Quid, si etiam iucunda memoria est praeteritorum malorum? At ille pellit, qui permulcet sensum voluptate. Et quae per vim oblatum stuprum volontaria morte lueret inventa est et qui interficeret filiam, ne stupraretur.
- Et quidem, inquit, vehementer errat;
- Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio.
- Non igitur de improbo, sed de callido improbo quaerimus, qualis Q.
Me ipsum esse dicerem, inquam, nisi mihi viderer habere bene cognitam voluptatem et satis firme conceptam animo atque comprehensam.
- Sed videbimus.
- Quae sunt igitur communia vobis cum antiquis, iis sic utamur quasi concessis;
- Easdemne res?
- Traditur, inquit, ab Epicuro ratio neglegendi doloris.
- Quare attende, quaeso.
- Nam Pyrrho, Aristo, Erillus iam diu abiecti.
- Avaritiamne minuis?
- Quis istud possit, inquit, negare?
Potius ergo illa dicantur: turpe esse, viri non esse debilitari dolore, frangi, succumbere. Fortes viri voluptatumne calculis subductis proelium ineunt, sanguinem pro patria profundunt, an quodam animi ardore atque impetu concitati? Semper enim ex eo, quod maximas partes continet latissimeque funditur, tota res appellatur. Cenasti in vita numquam bene, cum omnia in ista Consumis squilla atque acupensere cum decimano. Societatem coniunctionis humanae munifice et aeque tuens iustitia dicitur, cui sunt adiunctae pietas, bonitas, liberalitas, benignitas, comitas, quaeque sunt generis eiusdem. Summum ením bonum exposuit vacuitatem doloris; Aut, si nihil malum, nisi quod turpe, inhonestum, indecorum, pravum, flagitiosum, foedum-ut hoc quoque pluribus nominibus insigne faciamus-, quid praeterea dices esse fugiendum? Quid sequatur, quid repugnet, vident. Utilitatis causa amicitia est quaesita. Non pugnem cum homine, cur tantum habeat in natura boni; -, sed ut hoc iudicaremus, non esse in iis partem maximam positam beate aut secus vivendi. In quibus doctissimi illi veteres inesse quiddam caeleste et divinum putaverunt. De ingenio eius in his disputationibus, non de moribus quaeritur. Si quicquam extra virtutem habeatur in bonis.
Quod idem Peripatetici non tenent, quibus dicendum est, quae et honesta actio sit et sine dolore, eam magis esse expetendam, quam si esset eadem actio cum dolore. Ac tamen, ne cui loco non videatur esse responsum, pauca etiam nunc dicam ad reliquam orationem tuam.
Deque his rebus satis multa in nostris de re publica libris sunt dicta a Laelio.
Igitur neque stultorum quisquam beatus neque sapientium non beatus. Istam voluptatem, inquit, Epicurus ignorat? Non est ista, inquam, Piso, magna dissensio. Nam e quibus locis quasi thesauris argumenta depromerentur, vestri ne suspicati quidem sunt, superiores autem artificio et via tradiderunt. Hoc autem loco tantum explicemus haec honesta, quae dico, praeterquam quod nosmet ipsos diligamus, praeterea suapte natura per se esse expetenda. Negat esse eam, inquit, propter se expetendam. Quia nec honesto quic quam honestius nec turpi turpius. Chrysippus autem exponens differentias animantium ait alias earum corpore excellere, alias autem animo, non nullas valere utraque re; Sin est etiam corpus, ista explanatio naturae nempe hoc effecerit, ut ea, quae ante explanationem tenebamus, relinquamus. Summum a vobis bonum voluptas dicitur. Ex quo intellegitur nec intemperantiam propter se esse fugiendam temperantiamque expetendam, non quia voluptates fugiat, sed quia maiores consequatur.
- Ergo adhuc, quantum equidem intellego, causa non videtur fuisse mutandi nominis.
- At vero illa, quae Peripatetici, quae Stoici dicunt, semper tibi in ore sunt in iudiciis, in senatu.
- Conferam tecum, quam cuique verso rem subicias;
- Quodcumque in mentem incideret, et quodcumque tamquam occurreret.
- Cupiditates non Epicuri divisione finiebat, sed sua satietate.
- Sumenda potius quam expetenda.
Sed in rebus apertissimis nimium longi sumus.
Nec enim ignoras his istud honestum non summum modo, sed etiam, ut tu vis, solum bonum videri. Neque solum ea communia, verum etiam paria esse dixerunt. Eam si varietatem diceres, intellegerem, ut etiam non dicente te intellego; Nam, ut saepe iam dixi, in infirma aetate inbecillaque mente vis naturae quasi per caliginem cernitur; Nihil ad rem! Ne sit sane; Contineo me ab exemplis.
Quid ergo aliud intellegetur nisi uti ne quae pars naturae neglegatur?
Nam et complectitur verbis, quod vult, et dicit plane, quod intellegam; Ita cum ea volunt retinere, quae superiori sententiae conveniunt, in Aristonem incidunt; Si enim ita est, vide ne facinus facias, cum mori suadeas. Quaeque de virtutibus dicta sunt, quem ad modum eae semper voluptatibus inhaererent, eadem de amicitia dicenda sunt. Haec et tu ita posuisti, et verba vestra sunt. Quid in isto egregio tuo officio et tanta fide-sic enim existimo-ad corpus refers? Quod enim ne vivus quidem, inquit, diutius sentire poterat, quam dum fruebatur, quo modo id potuit mortuo permanere? Cui Tubuli nomen odio non est?