10 reasons why your activity loves you
Fortasse id optimum, sed ubi illud: Plus semper voluptatis?
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Omnes, qui non sint sapientes, aeque miseros esse, sapientes omnes summe beatos, recte facta omnia aequalia, omnia peccata paria; Tum Piso: Quoniam igitur aliquid omnes, quid Lucius noster? Duo Reges: constructio interrete. Quis istud possit, inquit, negare? Cur post Tarentum ad Archytam? An haec ab eo non dicuntur? Tum ille timide vel potius verecunde: Facio, inquit. Quare attendo te studiose et, quaecumque rebus iis, de quibus hic sermo est, nomina inponis, memoriae mando; Ex rebus enim timiditas, non ex vocabulis nascitur.
In eo autem voluptas omnium Latine loquentium more ponitur, cum percipitur ea, quae sensum aliquem moveat, iucunditas.
Quo modo igitur, inquies, verum esse poterit omnia referri ad summum bonum, si amicítiae, si propinquitates, si reliqua externa summo bono non continentur? Atque etiam valítudinem, vires, vacuitatem doloris non propter utilitatem solum, sed etiam ipsas propter se expetemus.
Negat enim summo bono afferre incrementum diem.
A quibus propter discendi cupiditatem videmus ultimas terras esse peragratas. Eam stabilem appellas. Tum ego: Non mehercule, inquam, soleo temere contra Stoicos, non quo illis admodum assentiar, sed pudore impedior; Cur iustitia laudatur? Restincta enim sitis stabilitatem voluptatis habet, inquit, illa autem voluptas ipsius restinctionis in motu est. At tu eadem ista dic in iudicio aut, si coronam times, dic in senatu. Itaque e contrario moderati aequabilesque habitus, affectiones ususque corporis apti esse ad naturam videntur. Et hunc idem dico, inquieta sed ad virtutes et ad vitia nihil interesse. Sed ut iis bonis erigimur, quae expectamus, sic laetamur iis, quae recordamur. Habes undique expletam et perfectam, Torquate, formam honestatis, quae tota quattuor his virtutibus, quae a te quoque commemoratae sunt, continetur.
- An hoc usque quaque, aliter in vita?
- Est igitur officium eius generis, quod nec in bonis ponatur nec in contrariis.
- Illud dico, ea, quae dicat, praeclare inter se cohaerere.
- A mene tu?
- Sed non sunt in eo genere tantae commoditates corporis tamque productae temporibus tamque multae.
- Quo tandem modo?
- Quo modo autem optimum, si bonum praeterea nullum est?
- An eiusdem modi?
- Certe nihil nisi quod possit ipsum propter se iure laudari.
- Moriatur, inquit.
- Hoc enim identidem dicitis, non intellegere nos quam dicatis voluptatem.
- Idem adhuc;
- Si enim non fuit eorum iudicii, nihilo magis hoc non addito illud est iudicatum-.
- Falli igitur possumus.
- Ergo et avarus erit, sed finite, et adulter, verum habebit modum, et luxuriosus eodem modo.
Quarum cum una sit, qua mores conformari putantur, differo eam partem, quae quasi stirps ets huius quaestionis. Quid, si non sensus modo ei sit datus, verum etiam animus hominis? Atque omnia quidem scire, cuiuscumque modi sint, cupere curiosorum, duci vero maiorum rerum contemplatione ad cupiditatem scientiae summorum virorum est putandum. Teneamus enim illud necesse est, cum consequens aliquod falsum sit, illud, cuius id consequens sit, non posse esse verum. Esse enim, nisi eris, non potes. Sed ille, ut dixi, vitiose. Nec enim ignoras his istud honestum non summum modo, sed etiam, ut tu vis, solum bonum videri. Quae sunt igitur communia vobis cum antiquis, iis sic utamur quasi concessis; Num igitur dubium est, quin, si in re ipsa nihil peccatur a superioribus, verbis illi commodius utantur? At hoc in eo M. Ita enim se Athenis collocavit, ut sit paene unus ex Atticis, ut id etiam cognomen videatur habiturus. Piso igitur hoc modo, vir optimus tuique, ut scis, amantissimus.
Hoc simile tandem est? Quid ei reliquisti, nisi te, quoquo modo loqueretur, intellegere, quid diceret? Verum hoc loco sumo verbis his eandem certe vim voluptatis Epicurum nosse quam ceteros. Restinguet citius, si ardentem acceperit. Neque enim disputari sine reprehensione nec cum iracundia aut pertinacia recte disputari potest. Si mala non sunt, iacet omnis ratio Peripateticorum.
Etenim si delectamur, cum scribimus, quis est tam invidus, qui ab eo nos abducat? Istam voluptatem, inquit, Epicurus ignorat? Nam cui proposito sit conservatio sui, necesse est huic partes quoque sui caras suo genere laudabiles. Qualis ista philosophia est, quae non interitum afferat pravitatis, sed sit contenta mediocritate vitiorum? Dici enim nihil potest verius. Nemo igitur esse beatus potest. Cui Tubuli nomen odio non est? Hoc etsi multimodis reprehendi potest, tamen accipio, quod dant. Tria genera cupiditatum, naturales et necessariae, naturales et non necessariae, nec naturales nec necessariae. Sed haec in pueris;
- Ergo illi intellegunt quid Epicurus dicat, ego non intellego?
- Sed vobis voluptatum perceptarum recordatio vitam beatam facit, et quidem corpore perceptarum.
- Incommoda autem et commoda-ita enim estmata et dustmata appello-communia esse voluerunt, paria noluerunt.
- Multoque hoc melius nos veriusque quam Stoici.
- Refert tamen, quo modo.