Improving your student

Nam Metrodorum non puto ipsum professum, sed, cum appellaretur ab Epicuro, repudiare tantum beneficium noluisse;

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Immo alio genere; Unum nescio, quo modo possit, si luxuriosus sit, finitas cupiditates habere. Cur, nisi quod turpis oratio est? Tenesne igitur, inquam, Hieronymus Rhodius quid dicat esse summum bonum, quo putet omnia referri oportere? Tum Piso: Quoniam igitur aliquid omnes, quid Lucius noster? Sumenda potius quam expetenda. Ergo opifex plus sibi proponet ad formarum quam civis excellens ad factorum pulchritudinem? Duo Reges: constructio interrete. Num igitur utiliorem tibi hunc Triarium putas esse posse, quam si tua sint Puteolis granaria? Graccho, eius fere, aequalí?

• An hoc usque quaque, aliter in vita?
• Familiares nostros, credo, Sironem dicis et Philodemum, cum optimos viros, tum homines doctissimos.
• Vitae autem degendae ratio maxime quidem illis placuit quieta.
• Licet hic rursus ea commemores, quae optimis verbis ab Epicuro de laude amicitiae dicta sunt.

Cuius ad naturam apta ratio vera illa et summa lex a philosophis dicitur. Neminem videbis ita laudatum, ut artifex callidus comparandarum voluptatum diceretur. Sed plane dicit quod intellegit. Universa enim illorum ratione cum tota vestra confligendum puto. Quid enim dicis omne animal, simul atque sit ortum, applicatum esse ad se diligendum esseque in se conservando occupatum? Itaque eo, quale sit, breviter, ut tempus postulat, constituto accedam ad omnia tua, Torquate, nisi memoria forte defecerit. Ego vero isti, inquam, permitto. Itaque eos id agere, ut a se dolores, morbos, debilitates repellant. Huius ego nunc auctoritatem sequens idem faciam. Semovenda est igitur voluptas, non solum ut recta sequamini, sed etiam ut loqui deceat frugaliter. Ut pompa, ludis atque eius modi spectaculis teneantur ob eamque rem vel famem et sitim perferant? Quae in controversiam veniunt, de iis, si placet, disseramus. At tu eadem ista dic in iudicio aut, si coronam times, dic in senatu. Atque hoc loco similitudines eas, quibus illi uti solent, dissimillimas proferebas.

Et hunc idem dico, inquieta sed ad virtutes et ad vitia
nihil interesse.

At enim, qua in vita est aliquid mali, ea beata esse non
potest.

Idque testamento cavebit is, qui nobis quasi oraculum ediderit nihil post mortem ad nos pertinere? Quid enim me prohiberet Epicureum esse, si probarem, quae ille diceret?

Non enim ipsa genuit hominem, sed accepit a natura inchoatum.

Nihil enim hoc differt. Nulla profecto est, quin suam vim retineat a primo ad extremum. Cur id non ita fit? Quarum ambarum rerum cum medicinam pollicetur, luxuriae licentiam pollicetur. Scientiam pollicentur, quam non erat mirum sapientiae cupido patria esse cariorem. Dempta enim aeternitate nihilo beatior Iuppiter quam Epicurus; Eadem nunc mea adversum te oratio est. Quis istud possit, inquit, negare? Sunt autem, qui dicant foedus esse quoddam sapientium, ut ne minus amicos quam se ipsos diligant. Quis hoc dicit?

Hic, qui utrumque probat, ambobus debuit uti, sicut facit re, neque tamen dividit verbis. Iubet igitur nos Pythius Apollo noscere nosmet ipsos. Dic in quovis conventu te omnia facere, ne doleas. Primum quid tu dicis breve? Quonam, inquit, modo? Itaque ne iustitiam quidem recte quis dixerit per se ipsam optabilem, sed quia iucunditatis vel plurimum afferat. Ita enim se Athenis collocavit, ut sit paene unus ex Atticis, ut id etiam cognomen videatur habiturus. Si de re disceptari oportet, nulla mihi tecum, Cato, potest esse dissensio. Aberat omnis dolor, qui si adesset, nec molliter ferret et tamen medicis plus quam philosophis uteretur. Nec vero hoc oratione solum, sed multo magis vita et factis et moribus comprobavit. Quo minus animus a se ipse dissidens secumque discordans gustare partem ullam liquidae voluptatis et liberae potest. Legimus tamen Diogenem, Antipatrum, Mnesarchum, Panaetium, multos alios in primisque familiarem nostrum Posidonium. An dubium est, quin virtus ita maximam partem optineat in rebus humanis, ut reliquas obruat?

Aderamus nos quidem adolescentes, sed multi amplissimi viri, quorum nemo censuit plus Fadiae dandum, quam posset ad eam lege Voconia pervenire.

1. Aperiendum est igitur, quid sit voluptas;
2. Itaque primos congressus copulationesque et consuetudinum instituendarum voluntates fieri propter voluptatem;
3. Fatebuntur Stoici haec omnia dicta esse praeclare, neque eam causam Zenoni desciscendi fuisse.
4. Ait enim se, si uratur, Quam hoc suave! dicturum.

Paria sunt igitur.

Quicquid enim a sapientia proficiscitur, id continuo debet expletum esse omnibus suis partibus;

Sedulo, inquam, faciam.

Mihi quidem Antiochum, quem audis, satis belle videris attendere.