Making your paper already minor
Habent enim et bene longam et satis litigiosam disputationem.
Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Dici enim nihil potest verius. Quodcumque in mentem incideret, et quodcumque tamquam occurreret. Duo Reges: constructio interrete. Illud mihi a te nimium festinanter dictum videtur, sapientis omnis esse semper beatos; Numquam hoc ita defendit Epicurus neque Metrodorus aut quisquam eorum, qui aut saperet aliquid aut ista didicisset. Quippe: habes enim a rhetoribus; Nihil ad rem! Ne sit sane;
Si enim ita est, vide ne facinus facias, cum mori suadeas. Vulgo enim dicitur: Iucundi acti labores, nec male Euripidesconcludam, si potero, Latine; Quid enim est a Chrysippo praetermissum in Stoicis? Crassus fuit, qui tamen solebat uti suo bono, ut hodie est noster Pompeius, cui recte facienti gratia est habenda; Sint modo partes vitae beatae. Est autem a te semper dictum nec gaudere quemquam nisi propter corpus nec dolere. In parvis enim saepe, qui nihil eorum cogitant, si quando iis ludentes minamur praecipitaturos alicunde, extimescunt. Consequentia exquirere, quoad sit id, quod volumus, effectum. Nec mihi illud dixeris: Haec enim ipsa mihi sunt voluptati, et erant illa Torquatis.
- Illum mallem levares, quo optimum atque humanissimum virum, Cn.
- Praeteritis, inquit, gaudeo.
Tum ego: Non mehercule, inquam, soleo temere contra Stoicos, non quo illis admodum assentiar, sed pudore impedior; Ex quo intellegitur idem illud, solum bonum esse, quod honestum sit, idque esse beate vivere: honeste, id est cum virtute, vivere. Ex quo, id quod omnes expetunt, beate vivendi ratio inveniri et comparari potest. Estne, quaeso, inquam, sitienti in bibendo voluptas? Quaeque de virtutibus dicta sunt, quem ad modum eae semper voluptatibus inhaererent, eadem de amicitia dicenda sunt. Naturalem enim appetitionem, quam vocant o)rmh)n, itemque officium, ipsam etiam virtutem tuentem volunt esse earum rerum, quae secundum naturam sunt. Nemo igitur esse beatus potest. Fortitudinis quaedam praecepta sunt ac paene leges, quae effeminari virum vetant in dolore.
- Hic ambiguo ludimur.
- Sed ea mala virtuti magnitudine obruebantur.
- Equidem e Cn.
- Eorum enim est haec querela, qui sibi cari sunt seseque diligunt.
- Negare non possum.
- Quod quidem iam fit etiam in Academia.
- Memini me adesse P.
- Qui non moveatur et offensione turpitudinis et comprobatione honestatis?
Si longus, levis; Egone quaeris, inquit, quid sentiam? Illis videtur, qui illud non dubitant bonum dicere -; Ipse negat, ut ante dixi, luxuriosorum vitam reprehendendam, nisi plane fatui sint, id est nisi aut cupiant aut metuant. Possumusne ergo in vita summum bonum dicere, cum id ne in cena quidem posse videamur? Quae cum dixisset, finem ille. An potest, inquit ille, quicquam esse suavius quam nihil dolere? Si qua in iis corrigere voluit, deteriora fecit. Sed in ceteris artibus cum dicitur artificiose, posterum quodam modo et consequens putandum est, quod illi §pigennhmatikÒn appellant; Materiam vero rerum et copiam apud hos exilem, apud illos uberrimam reperiemus.
Quae sunt igitur communia vobis cum antiquis, iis sic utamur quasi concessis; Nam prius a se poterit quisque discedere quam appetitum earum rerum, quae sibi conducant, amittere. Hoc dixerit potius Ennius: Nimium boni est, cui nihil est mali. Age nunc isti doceant, vel tu potius quis enim ista melius? Hoc est non dividere, sed frangere. Itaque in rebus minime obscuris non multus est apud eos disserendi labor. Quod quidem iam fit etiam in Academia. Philosophi autem in suis lectulis plerumque moriuntur. Ita relinquitur sola haec disciplina digna studiosis ingenuarum artium, digna eruditis, digna claris viris, digna principibus, digna regibus.
Quae quidem res efficit, ne necesse sit isdem de rebus semper quasi dictata decantare neque a commentariolis suis discedere.
- At enim hic etiam dolore.
- Sed hoc sane concedamus.
- In motu et in statu corporis nihil inest, quod animadvertendum esse ipsa natura iudicet?
- Quamquam id quidem, infinitum est in hac urbe;
Ne seges quidem igitur spicis uberibus et crebris, si avenam uspiam videris, nec mercatura quaestuosa, si in maximis lucris paulum aliquid damni contraxerit. Ut necesse sit omnium rerum, quae natura vigeant, similem esse finem, non eundem.